Selecteer een pagina

Ongeveer vier maanden geleden plaatste ik het bericht dat ik manuscript naar uitgevers had verzonden. Ik rekende op een reactietermijn van minimaal drie maanden en om een beetje marge in te bouwen, zei ik tegen mijn jongste dochter dat het wel tot haar verjaardag zou duren voor er reactie zou komen.

Je raadt het al; vorige week was ze jarig. Wat haar betreft kan het dan ook niet anders dan dat we deze week gaan horen wat de uitgevers van Oververhit vinden. Dit wordt nog eens extra ondersteund door haar argument dat de juf op school óók benieuwd is naar het antwoord. In mijn favoriete kledingwinkel heeft ze de medewerksters al uitgebreid mijn website laten zien; ze is vol van vertrouwen vast met de voorverkoop begonnen.

Toen ik haar zei dat ik de marketingcampagne wel aan haar kon overlaten was ze het daar echter niet mee eens. Dierenarts wil ze worden. En ze heeft ook al uitgezocht hoe.
‘Heb ik dan eigenlijk wel op tijd een auto en een rijbewijs om naar Utrecht te gaan?’ vroeg ze.
Ik wees haar op het openbaar vervoer, zelfs in de Achterhoek, en noemde het idee een kamer te huren in Utrecht.
‘Gaan we dan in Utrecht wonen?’ Ze was oprecht verbaasd.
‘Wé? Of jij?’
‘Maar mama, ik blijf toch altijd bij jou wonen?’

Vorige week is ze acht geworden. Als we een jaar of acht verder zijn, hebben we het er nog wel eens over.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *