Selecteer een pagina

Nu ik aan de specialisatie van de Schrijversacademie begin, lees ik behalve fictie ook voor mij nieuwe boeken over taal, schrijven en het schrijfproces. Zo las ik afgelopen weekend een stukje over het gebruik van synoniemen. Voorstanders van het gebruik van synoniemen menen dat woordherhaling een saaie tekst tot gevolg heeft, anderen werpen tegen dat te krampachtig zoeken naar synoniemen juist een nog slechtere tekst oplevert en dat enige woordherhaling versterkend werkt. Met welke groep je het ook eens bent; een kleine voorraad synoniemen paraat hebben kan nooit kwaad.

Zo ging mijn jongste dochter van toen nog net geen vier jaar oud, een aantal jaar geleden naar logopedie. Er waren zes letters van het alfabet die zij niet goed uitsprak, waaronder de letter R. Dit was voor die leeftijd geheel niet ongebruikelijk begreep ik, maar in het kader van “nu we toch bezig zijn”, kwam aan het einde van het logopedietraject ook de letter R aan bod. Mijn dochter sprak de letter R – als dit de eerste letter van een woord was – uit als een H. De logopediste printte een foto van een uiterst schattige puppy, om zo mijn dochter ertoe te bewegen hardop het woord “hondje” en het ernaast getekende “rondje” te oefenen, waarna ze dan de gewilde afbeelding mee naar huis zou mogen nemen.

Mijn dochter zuchtte en zei: “hondje” toen ze de pup aanwees. Daarna keek ze de logopediste aan, die met haar vinger al naar het rondje ging. Zonder de vraag af te wachten en zonder het oogcontact met de logopediste te verbreken, zei ze: “cirkel”.

Saai, krampachtig of versterkend; soms kan het ook gewoon heel handig zijn.

2 Reacties

  1. Anne-Marie Bosmann

    Haha, wat een slimme meid is jouw dochter!

    Antwoord
    • Inge Spaan

      Ze vindt het zelf vooral erg grappig! Ze vraagt nog wel eens: “Welke grapjes maakte ik ook al weer bij de logopedie toen ik 3 was?” 🙂

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *