Selecteer een pagina

In maart 2018 schreef ik een kort verhaal voor de schrijfwedstrijd Microbrief op schrijversplatform Sweek. De opdracht was simpel: schrijf een verhaal van maximaal 250 woorden waarin het woord Brief voorkomt. Met onderstaand verhaal behaalde ik de finale en het verhaal is gepubliceerd in de Sweek Zeer Korte Verhalen bundel.

Een eervolle vermelding voor mijn jongste dochter, die de hoofdpersoon is van de waargebeurde laatste twee alinea’s.

Groep 3

De brief lag opengevouwen op tafel, maar ze kon er niets mee. Letters maakten woorden, maar die begreep ze niet. Woorden vormden zinnen, maar die zeiden haar niets. Toch wist ze dat het niet alleen een blaadje met letters was, het was veel meer dan dat. Blaadjes met letters waren belangrijk, ze betekenden iets.

Haar moeder vertelde haar dat de brief van school kwam en dat er in geschreven stond, dat ze na de zomervakantie verder mocht in groep 3. Een nieuw schooljaar met een nieuwe klas met een nieuwe juf.

Het had iets magisch voor haar: groep 3. Daar zou ze leren lezen. Daar zou ze de letters die ze bij de kleuterjuf geleerd had, laten samenvloeien tot woorden met een betekenis.

Vijf jaar was ze en het was zomervakantie. Ze herkende de letters, dus ze kon het ook zelf vast proberen. Het moest het gaan lukken, ze wilde leren lezen!

‘Letters aan elkaar plakken,’ had mama gezegd. Vol zelfvertrouwen keek de kleuter in haar boekje, met op de rechter bladzijde een afbeelding van een huilende kip, op de linker bladzijde drie grote letters. Ze herkende de letter K, daarna kwam de letter I en de laatste was zeker weten de P.
‘K… I… P…’ zei ze zachtjes tegen zichzelf en ze bekeek de huilende kip nog eens goed.
‘Mama, ik kan lezen! Hier staat Verdrietig!’

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *