De mensen die mij op Facebook volgen, hebben het al gelezen: we gaan verhuizen!
En nu we verhuisplannen hebben, komen die verbannen herinneringen aan onze verbouwing uit 2005 weer boven …

Marco en ik begonnen aan een grote verbouwing van ons huis, waarbij mijn rol – naast schuren en schilderen – voornamelijk bestond uit het heen en weer rijden naar de bouwmaterialenhandel, een niet te onderschatten taak! Dat er dan elke keer, net voor je het huis verlaat, wordt geroepen dat je je telefoon niet moet vergeten, is uiteraard goed bedoeld.

Zo ook de zaterdag dat ik op pad werd gestuurd voor drie zakken cement. Het geleende busje parkeerde ik voor de deur en aan de balie vroeg ik om drie zakken cement.
‘Wat voor cement?’ vroeg de man.
Ik wachtte een paar seconden tot zou blijken dat dit een grapje was, maar de man bleef serieus.
‘Hoezo wat voor cement? Gewoon. Cement. Waar je water bij doet, en dat dan even later hard wordt.’ (Ja, helaas, dat heb ik echt gezegd 🙈)
Nog voor de man klaar was met zijn uitleg over de verschillende soorten, gaf ik hem mijn nieuwe postcode en vroeg hem alsjeblieft in de computer te kijken of er op dat adres eerder cement was gekocht. Gelukkig bleek dat zo te zijn en kon hij mij dezelfde soort meegeven.
Ik heb niet naar huis gebeld.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *