Selecteer een pagina

Eind 2017 kwam ik terecht op de website van Marelle Boersma. Ik las een bericht over een midweek schrijven op Ameland, waarbij elke deelnemer een kort verhaal zou schrijven – gelinkt aan Ameland – en die verhalen samen zouden worden gepubliceerd in de vorm van een verhalenbundel. Hoe leuk was dat! Dat al veel mensen voor mij dat leuk vonden, bleek toen ik verder las; de midweek was namelijk al volgeboekt. Ik mailde Marelle – wellicht zou er nog iemand uitvallen – maar ook de reservebank bleek voldoende bezet om een extra elftal te vormen.

‘Waarom kom je niet naar Portugal?’ mailde Marelle vervolgens. Daar moest ik eens even over nadenken. Want een week op schrijfvakantie in Portugal, dat klonk toch wel serieus. Dat was bedoeld voor “echte schrijvers”, zo dacht ik, en zo zag ik mijzelf nog niet. Marelle verzekerde mij dat haar schrijfweken voor zowel beginnende als gevorderde schrijvers geschikt zijn, en ik besloot vrij snel mezelf vanaf dat moment een “echte schrijver” te noemen.

Met ongeveer 15.000 woorden en een soort van synopsis van Oververhit, vertrok ik in april 2018 naar Portugal, waar ik samen met 9 andere (echte) schrijvers bij Marelle en Jan te gast mocht zijn. Mijn doel was meters maken. De datum 22 mei 2018, de deadline van de schrijfwedstrijd Crime Compagnie Contest waaraan ik met Oververhit deelnam, ga ik mijn hele leven nooit meer vergeten. Ik had nog ongeveer 6 weken de tijd om van die 15.000 woorden 35.000 woorden te maken. Op de eerste dag in Portugal had ik in de middag een coachingsgesprek met Marelle. Na dat gesprek had ik nog ongeveer 6 weken de tijd om van 10.000 woorden 35.000 woorden te maken. Inderdaad, ongeveer een derde van mijn verhaal heb ik geschrapt. Als jullie over een tijdje Oververhit lezen, zullen jullie Bert leren kennen. En Bert, die beste man, die had in de eerste versie van Oververhit zijn eigen hoofdstukken, een eigen perspectief. Helaas voor Bert, moet hij het nu met een bijrol doen. Ik schrok er in eerste instantie van – hoe lang duurde het nog tot 22 mei? – maar was er al snel blij mee; dit was voor het verhaal echt beter.

Elke dag gaf Marelle een workshop, schreven we aan onze verhalen, brainstormden we tijdens het Schrijfcafé en bereidde Jan het lekkerste eten voor ons. Dit alles vond plaats op die geweldig mooie plek die jullie zien op de foto. Ik heb er veel geleerd, veel geschreven en misschien wel nog meer gelachen. Want wat een leuke groep mensen heb ik er leren kennen. Als groep waren wij ervan overtuigd dat wij toch wel de leukste groep moesten zijn die Marelle ooit bij haar op schrijfvakantie had gehad. Gek genoeg, blijken heel veel groepen dat te zeggen, aldus Marelle. Nu geloof ik haar natuurlijk wel, maar ik ben en blijf een accountant en accountants controleren graag. Dus mocht je mij over twee weken niet kunnen bereiken… dat klopt, ik ga terug naar Portugal!

2 Reacties

  1. Alie Seubers

    Wat fantastisch om jouw reactie te lezen. Nu ga ik nog harder sparen voor een schrijfweek in (Frankrijk)

    Antwoord
    • Inge Spaan

      Wat leuk Alie! Waar in Frankrijk wil je graag naartoe?

      Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *